Tuzla, Here We Come ! *update: VERSLAG"

door: Pim Bijl

Vorig jaar werd door de A-junioren van onze vereniging de landelijke finale gewonnen. Daardoor mochten we dit jaar aan de European Champion Clubs Cup voor junioren meedoen. Op vrijdag 16 september vertrokken om 8 uur de 15 atleten en 4 begeleiders vanaf Rotterdam Centraal richting Schiphol, om via Brussel naar Belgrado te vliegen. Een busreis van ruim 3 uur moest ons naar Tuzla in Bosnië & Herzegovina brengen. Nadat Maxim op een zeer tactisch moment (net voor de grensovergang van Servië naar Bosnië) zijn ontblote achterwerk had getoond aan de bestuurder van een auto achter ons, stond onze deelname heel eventjes op losse schroeven. De heetgebakerde Bosniër deed er zowel bij het verlaten van Servië als bij het binnenkomen van Bosnië alles aan om ons een gigantische boete aan te smeren en Maxim achter slot en grendel te krijgen. Gelukkig konden we onze reis vervolgen. Maxim werd vriendelijk verzocht om de rest van het weekend zijn broek aan te houden. Om 8 uur kwamen we aan in het hotel. Na het avondeten gingen de atleten vroeg slapen om de volgende dag goed uitgerust te zijn.

Eindelijk was het zover. Hier hadden we naar toe geleefd. We waren er klaar voor. Maar waar was de bus die ons naar het stadion zou brengen? De Zwitsers die het hotel met ons deelden hadden blijkbaar besloten om al vroeg te beginnen met de mentale oorlogvoering en hadden niet op ons gewacht. Na veel geregel kwamen we net voor het eerste onderdeel aan. De concurrentie bestond uit Bosniërs, Slowaken, Litouwers, Serviërs, Finnen en die verdomde Zwitsers. Behalve het aanmoedigen van de teamgenoten werd ook de strijd bij de vrouwen gevolgd en daar konden vooral de dames uit Estland en Finland op onze steun rekenen. In tropische omstandigheden vochten wij voor wat we waard waren en in totaal werden er drie onderdelen gewonnen. Devron pakte de 100m, Maxim de 200m en Gavan won het verspringen. Aan het einde van de dag bleken de prestaties van ons team goed voor een 6^e plaats. Een-na-laatste waren we geworden in dit Europese geweld. Toch werd er met een glimlach gekeken naar deze uitslag. We hadden de Zwitsers verslagen. Karma is a bitch!

Al met al was het een geweldige ervaring. Voor alle atleten was het een avontuur om niet snel en misschien zelfs wel nooit meer te vergeten. Wij willen iedereen bedanken die deze reis mogelijk gemaakt heeft. De ouders en het broertje van Sam Kranse (Ries, Lenet en Olaf) verdienen een schrijvende ovatie. Zij hebben in totaal 3360 kilometer met de auto afgelegd om de polsstokken en de speren in Bosnië af te leveren. Wat een kanjers! Ook danken wij alle ouders die ons op Schiphol ontvingen op een manier die dit Europese avontuur waardig was. En in het speciaal bedanken wij de vier begeleiders Rob Koster, Martien Droog, Monique Berrevoets en Erik Koekkoek: zonder hun bezielende leiding was dit avontuur niet zo’n succes geweest.

 Alle uitslagen:
100m Devron 1e met 11.07
200m Maxim 1e met 21.90
400m Delano 5e met 54.83
800m Jimmy 7e met 2.05.45
1500m Yorben 2e met 4.09.18
3000m Pim 4e met 9.50.04
110mH Delano met 7e met 16.05
400mH Sam met 5e met 61.46
3000mS Hidde 7e met 11.38.57
4x100m 2e met 42.35 (clubrecord) (Jelani/Devron/Christiaan/Maxim)
4x400m 7e met 3.39.72 (Jimmy/Sam/Nils/Yorben)
Kogelslingeren Bryan 6e met 21.48
Kogelstoten Christiaan 6e met 11.73
Discus Bryan 7e met 26.46
Speer Milo 5e met 44.07
Polshoog Sam 2e met 4.20
Hoog Jelani 4e met 1.90
Ver Gavan 1e met 6.89
HSS Remon 7e met 11.67